คำพิพากษาฎีกาที่4483/2533

บริษัท บางริ้นทินเทรดยิ่ง จำกัด

โจทก์

กรมสรรพากร

จำเลย

กฎหมายที่เกี่ยวข้องประมวลรัษฎากร มาตรา 65 ตรี (4) (13), 65 ทวิ (4)
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 587
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 225
พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลภาษีอากรฯ มาตรา 29

โจทก์ทำสัญญาจ้างบริษัท ฟ. ให้เป็นผู้บริหารและดำเนินกิจการทำเหมืองแร่ ตาม ประทานบัตรที่โจทก์ได้รับสัมปทาน จากการพิจารณาความที่ปรากฏในสัญญาปรากฏว่าเป็นสัญญาที่ คู่กรณีไม่อาจจะปฏิบัติต่อกันได้เลยและตามสัญญาแต่ละฉบับมีกำหนดระยะเวลาในการจัดการในช่วง นั้น ๆ ไม่มีข้อที่จะเป็นการแน่นอนว่าเมื่อหมดสัญญาในช่วงหนึ่งแล้วต่อจากนั้นการดำเนินการของโจทก์จะทำประการใด นอกจากนั้นสัญญาบางฉบับยังเป็นสัญญาย้อนหลังเป็นการลดค่าธรรมเนียมจัดกิจการที่ผ่านพ้นมาแล้ว แสดงให้เห็นว่าสัญญาจ้างจัดการดังกล่าวได้ทำขึ้นเป็นการอำพรางเพื่อเจตนาที่จะหลีกเลี่ยงภาษี มิได้มีการจ้างจัดการและจ่ายค่าจ้างการกันจริงแต่ประการใด จึงเป็นรายจ่ายซึ่งมิใช่รายจ่ายเพื่อหากำไรหรือเพื่อกิจการโดยเฉพาะถือไม่ได้ว่าเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิตามประมวลรัษฎากร มาตรา 65 ตรี (13)
การที่โจทก์โอนเงินกำไรไปให้บริษัท ฟ. โดยไม่มีเหตุผล กรณีต้องถือว่า เป็นการให้กู้ยืมซึ่งเจ้าพนักงานประเมินมีอำนาจประเมินเป็นเงินได้จากดอกเบี้ยตามราคาตลาดได้ ตามที่กำหนดไว้ในประมวลรัษฎากร มาตรา 65 ทวิ (4)
โจทก์เป็นผู้กู้ยืมเงินจากสถาบันการเงินแล้วนำเงินจำนวนนั้นไปให้บริษัท ฟ. โดยข้อเท็จจริง ไม่ปรากฏว่าโจทก์มีหน้าที่ข้อผูกพันในกิจการของตนในอันที่จะต้องจ่ายเงินตามจำนวนที่กู้ยืมมาให้กับบริษัท ฟ. ดอกเบี้ยที่โจทก์จ่ายตามเงินยืมดังกล่าวจึงมิใช่รายจ่ายเพื่อหากำไรหรือเพื่อกิจการโดยเฉพาะ ตามที่กำหนดไว้ในประมวลรัษฎากร มาตรา 65 ตรี (13)